DELAVEGA (BE)


Credit: Lieven Dirckx

The Day After.  Wanneer je iets afsluit en je nog niet weet wat komt.  Alles moet nog worden ingevuld. 

Picture this:  Alain Delon in een DS in het landschap van Lost Highway.  Natte stad-in-de-nacht.  Weidse landschappen en galopperende paarden.  Le Clan Des Siciliens en Ennio Morricone.  Glamour met een rafelig seventies-randje.  En vooral: de koperen gloed van herfstzon die door alle songs suist, schalt of meandert. 

Dit is The Day After:  een gedreven roadtrip met de hunkering naar verandering als leitmotief.
"Het is tot nog toe heel mooi geweest," zegt gitarist Jean-Paul De Brabander.  "Maar we sluiten een periode af.  De eerste plaat met Lize, onze eerste jaren.  Nu is er Elke, en onze nieuwe opnamestudio.  Het voelde alsof we even een stap achteruit namen om alles te overschouwen, en dan de duik te maken: nieuw - laat maar komen."

Het is een feit:  het waren reeds drie wonderlijke jaren.
De release van de eerste EP in 2004, met de hit Surely (met de zwoelste oneliner van die zomer)  Radiolievelingen van Radio 1, 2, Studio Brussel, FM Brussel en Nederlandse zenders zoals 3FM.
Het eerste album "Falling Into Place" in 2005 dat 29 weken in de Belgische Ultratop stond.  Werchter, Pukkelpop, Marktrock, Dranouter, PolePole… Zomer 2005 boomde hun live reputatie.  De Zamu-award voor Beste Debuut als blinkende kers op de al heel romige taart.  En 2006 dan:  airplay in Nederland, tot op de schoot van Jan Douwe Kroeske.  Concerten over de Nedergrens en in la douce France.  Songs op tal van compilaties, tot in de UK.

En toen, in mei 2006, kwam Elke Bruyneel, de ondertussen afgestudeerde nieuwe zangeres die na het vertrek van Lize Accoe, schoorvoetend haar fluwelen stem en ontwapenende soulvolle charme op alle festivalpodia warm werd omarmd door het Delavega-publiek.  "Zolang ik zing, ben ik gelukkig," glimlacht ze.  Intussen werd er verder getimmerd aan de eigen opnamestudio De Lacienda in Waarschoot en startte meteen daarna, winter 2006, de preproduktie van het nieuwe album.  Een veeg over het verleden.  Een proces van aftasten.  Elke die met haar eigen teksten en zanglijnen steeds meer het plaatje inkleurt.  Nieuw, maar toch onmiskenbaar de Delavega-sound van filmische triphop meets nu-soul meets funkboost meets soundtrack pareltjes voor nog onbestaande films. 

"We zijn meer Delavega dan we ooit zijn geweest," zegt de groep.  "Dit is de plaat die we wilden maken.  Dit is ons."

"Delavega staat voor de romantiek van het leven:  in alles wat je doet de schoonheid ontdekken en onder je huid laten kruipen.  Niets mis met de echte wereld, maar in die andere,  Delavega-wereld kunnen we doen en zijn wie we willen.  En kan iedereen dat."
Dag geldt voor de luisteraar, maar net zo goed voor Piet Goddaer (Ozark Henry) die meeschreef aan de eerste single 'Little Clouds' en Radio Classic 21 - directeur Mark Isaye die zijn ronkende radiostem leent aan de song 'La Dernière Gitane'. 
"Het was enkel nog aan Guy Davie (zie o.a. The Streets, Faithless, Groove Armada) van de Londonse The Exchange Studio om tijdens de mastering de finishing touch aan te brengen.

Na het succes van eerste single 'Little Clouds'  in de lente van 2007 en vorige maand de tweede single 'One Time' ligt het album nu zongerijpt klaar voor release, en staat het viertal gelukkig grijnzend en sterker dan ooit in de startblokken voor wat komt.

Drie Zorro's en een jonkvrouw.  Muzikale estheten.  Drie eigenwijze muzikanten en een dromer.  En een hart vol ambities: "Massas.  Europa door in een mooie tourbus.  Spelen tussen zuiderse olijfbomen.  Een roadmovie maken rond de plaat.  Eén miljoen platen verkopen.  Met groot orkest al onze songs brengen.  World domination"…

Delavega is terug.

DELAVEGA is Jean-Paul De Brabander, Ben Van De Velde, David Van Belleghem en Elke Bruyneel.

URL: www.delavega.be
MySpace: www.myspace.com/delavegatheband