Zodus: afsluiten op onze Main Stage doen we met de beste dance beats van ons Belgenlandje: Sound of Stereo! Surfend op hun talloze knallers van eigen makelij schotelen ze je een uurtje onophoudelijke fidget house gekruid met de betere dubstep en een kennersoog voor dansvloerklassiekers.

Danslustigen hebben op dat moment al een hele namiddag beweging in de benen op de Marquee en aan hen hebben we ook dit jaar gedacht. Na opener Fred Astèr zullen fellow rising stars We Are Prostitutes verder gaan met een mix van electro-house doorspekt met rockklassiekers en hiphop. Daarna schroeven het tempo even terug en mag AKS met een DJ-set je neerslaan met basmokerslagen geflankeerd door beklijvende bleeps. Na hen is het woord aan Wallonië en zullenSurfing Leons je meenemen op hun longboards voor een trip door elektronische sferen, waarbij ze vooral op Duitse electrohits surfen, maar ook niet aarzelen om rockende toppen te scheren en in housy dieptes te duiken! Afsluiten op de Marquee doet Mumbai Science. Met de complimenten van Boys Noize, 2 Many DJ’s, Erol Alkan en anderen zullen zij je komen verblijden met hun inmiddels alombekende hits op een bedje van het beste van het nieuwste van het vetste van het hipste. Roeha !

Terug

Ach, het voordeel is nu wel dat we ons kunnen richten op de muziek van Arquettes, want dat is tenslotte waarom ze hun ticketje Gent-Schepdaal geboekt hebben! Welnu, die muziek, die vinden we op hun vorig jaar verschenen debuutalbum Wave On. Dit in Parijs opgenomen schijfje herbergt moderne pop-rock uitgesmeerd over tien catchy songs. Hoewel door elke recensent bestempeld wordt als ‘van hoog niveau’ met bijpassend aantal sterren, zijn er op het album nog heel wat uitschieters. Gutters, Mounting en Crafty werden elk in een bijzonder fijn clipje gegoten en deze schopten het allen ook tot De Afrekening, nadat het eerdere It’s a Relief hetzelfde succesvolle lot onderging.

Arquettes brengen een fris geheel van verrassende ritmes, variërende zanglijnen en bedwelmende synths. Officieel luidt het: “puntige songs waarin tegendraadse electro-grooves, bitterzoete meerstemmigheid en potige rockgitaren met elkaar in de koffer duiken.” Wij denken lukraak nog aan Millionaire, maar dan dansbaarder. Aan Weezer, maar dan gevarieerder. Aan Mintzkov, maar dan nuchterder. Afin, Arquettes, quoi.

Na de release van Wave On ging het hard voor deze Gentenaren. Zo stonden ze dit jaar al in de AB Club, Depot en Vooruit en speelden ze tweemaal in het voorprogramma van The Killers-frontman Brandon Flowers. Recentelijk ging Nederland al voor de bijl en alles wijst erop dat dat met Frankrijk en de rest van Europa ook zal gebeuren. Na dit jaar al een indrukwekkend gevulde agenda te hebben volgt nu een bloedhete en hyperintensieve zomer. En wij met Jospop, wij zien ze graag komen!

Zing maar raak met: Gutters, Mounting, Crafty, It’s a Relief

Met de overwinning van de eerste editie van Road2Fame (TMF) was de toon meteen gezegd voor de toen nog prille carrière van Undefined. Kort daarop kwamen ze met met hun eerste single All The Galls naar buiten, hetgeen hun definitieve lancering zou geweest zijn. Hun opmars kreeg echter een flinke knauw toen hun zanger Rhygin kwam te overlijden bij een tragisch verkeersongeval…

Maar de rest van de groep schraapte z’n moed bij elkaar en ging verder. De voorbije twee jaar werden al enkele singles uitgebracht (o.m. Live It Up dat editie 47 van De Afrekening-cd’s haalde) en dit jaar komt hun album Crimes Against Logic uit, eentje om absoluut naar uit te kijken. Uit die cd komt ook het extreem meezingbare Go Ahead, een oorworm die zich comfortabel in de oren van zowat elke StuBru-luisteraar genesteld heeft.

Een mix van reggae, hiphop, dancehall en nog zo veel meer zorgt natuurlijk voor een spetterende ambiance bij live-optredens en daar gaat deze groep ook prat op. Eens op het podium vormen deze zes hipsters een broeihaard van zwoele beats, dope raps en melodieze gezangen. Lijkt het overbodig te zeggen dat dit een feestje wordt? Nou, we doen het toch. Feestje !

Zing maar raak met: Go Ahead, Live It Up

Terug

Uh-hum… (schroeft z’n R op naar een extreem Franse variant) Awel, dees pe’s zen na ne ki echt van ‘t beste da ge ba ons kunt vinne. Dei speile giel faajn nummerkes me’ eule gitaren en drum enzu. Echt de moeit. Takkood, vruuger aa je nog Lange Jojo enzu, mo da’s mier veu as ge gezopen et en ne ki den onnuuzeleir wilt oithange. Nie, De Fanfaar da’s mier veu de jeunesse da geire goeie muziek uut. En da zen sympathieke joenges e! Gin gamins ofzu, of dei doen ni van eule malin oek ni. Echt pe’s ieste klas. En w’emmen oek guud dat dei vrie connectes emmen. Echt, ge moet da ne ki zien in eule clipkes azu. Schuun mokkes patj! En den oek nog ne ki me Urbanus en Jan De Wilde. Echt famuis !

Goed, (haalt terug een doorsnee Schepdaalse tongval boven) de groep die begin dit jaar nog op onze aanvraag in JK Jos kwam spelen komt nu dus ook naar ons grote Jospoppodium. Kenners van ons festival (of van de groep natuurlijk…) weten dat dit overigens niet de eerste keer is. In 2008 wonnen zij namelijk al eens onze Rock Rally en mochten zij dat jaar zodoende ook het festival openen. Dat ze nu de stap maken van opener naar de latere programmatie is illustratief voor hun opmars. Van beginnende band (die overigens heel wat prijzen wonnen, van Schepdaal tot in Nederland) naar een stevig uit de kluiten gewassen hoofdact die je concertavond moeiteloos in z’n eentje draagt. En dat zonder ook maar iets van z’n originele principes te verliezen.

Want zoals jullie allen wel weten zingt De Fanfaar nog steeds in het authentieke Brusselse dialect. Jaja, dat van Raymond Goethals. Of Julien Vrebos. En ja, ook Lange Jojo. Dat leverde op hun eerste plaat Zonder Compasse (2009 weet onze archivaris) pareltjes op als Adieu, Tellevees, Ce Soir… of Armand Pien. Stuk voor stuk heel herkenbare en authentieke nummers over liefdesperikelen en het jongensachtige verlangen naar beroemdheid. Zeer sappig en pretentieloos altijd, wat maakt dat humor nooit veraf is. Op hun vorig jaar verschenen tweede plaat Glorie Glorie gaan ze verder op datzelfde elan, maar we horen een volwassenere groep die ruiger klinkt en z’n (vleselijke) lust voor het andere geslacht niet onder stoelen of banken steekt (getuige de clip Liefde is…). De Fanfaar bevestigt hier dat ze uitstekende rocksongs kunnen schrijven die makkelijk verleiden tot meezingen en waar een glimlach en knipoog nooit veraf zijn.

Wist de groep daarbuiten al te stunten met de clip van Liefde is… dan wisten ze met Doodverveellied nóg eens zo goed te doen. Jan De Wilde (jaja, dé Jan De Wilde!) nam de gastvocalen voor zich en laat zich in de clip vergezellen door hoofdrolspeler Urbanus (jaja, dé Urbanus van Anus!). Met een resem hits, een tweede gitarist erbij en heel wat media-aandacht (zelfs de VTM godverdoeme!) zijn ze klaar voor een mooie festivalzomer. Klaar voor Jospop en klaar voor jou. Of zoals ze zelf over Armand Pien zongen: ‘da was ne pe, da was ieste klas. Altaad een schuun cravat en nuut ambras!’

Zing maar raak met: Liefde is…, Adieu, Armand Pien, Margot, Doodverveellied, Tellevees

Terug

Vanuit het verre Hasselt hebben The Sore Losers zich weten op te werken tot één van de spannendste en meest veelbelovende groepen van het land. Verrezen uit de assen van het ter ziele gegane El Guapo Stuntteam maakten ze een grote indruk op de finale van Humo’s Rock Rally waar ze tweede werden achter het jeugdige School is Cool. Diezelfde grote indruk maakten ze niet lang daarna ook met hun debuutalbum The Sore Losers (je moet er maar opkomen!). Een uitstekend schijfje is dat, waar onder meer het eerder al succesvolle Beyond Repair naar voren springt. Snedige retrorock die de erfenis verraadt van The Rolling Stones, Iggy Pop of ZZ Top. Vandaag de dag doen ze nog het meest denken aan Jack White en z’n Raconteurs (zanger Jan Straetemans kan gerust omgewisseld worden voor White, geen kat die het merkt) en andere retrorockers als The Black Keys of Wolfmother. Bij momenten een driedubbele muur van gewapend beton die op je afkomt, daarna weer zacht in je oor fluisterend: The Sore Losers koppelen ongemeen hard aan lieflijk zacht met een vakmanschap waar zelfs Frank Bomans het schaamrood op de wangen van krijgt. Met Beyond Repair behaalden ze niet alleen de zilveren plak van Humo, maar werden ze tevens door de voltallige muziekredactie van Studio Brussel gebombardeerd tot winnaars van vi.be On Air. Het nummer werd daarna ook terecht een hit op de radio, een stap die ook hun latere nummers Silver Seas en Juvenile Heart Attack zouden zetten (de clip van dit laatste is om euh… diverse redenen aan te raden!).

Met deze adelbrieven op zak komen deze vier Hasseltenare…, Hasselaa…, Hasseltane…, Hasseltiane… Limburgers nu afgezakt naar de Main Stage van Jospop. En we zouden het bijna uit het oog verliezen, maar dat is net vóór hun mentors van A Brand: bij de laatste editie van De Poulains in de AB waren The Sore Losers namelijk hun… poulain! Nu mogen ze dus de opwarming verzorgen voor hun grote broers. Hoewel…  dat wordt veel meer dan opwarmen alleen!

Zing maar raak met: Beyond Repair, Silver Seas, Juvenile Heart Attack

Terug

Sta ons toe te beginnen met een prijsvraag: wat hebben The Terminator, Kim Clijsters en A Brand gemeen? Nu, omdat gele briefkaarten niet zo erg meer in trek zijn, geven we maar lekker zelf het antwoord: alledrie hebben ze een geweldige come-back gemaakt! A Brand zie je weliswaar niet in Hollywood of op Wimbledon, als wel in heel België en omstreken. The Mud, de single van de terugkeer, is typisch zo’n nummer waar je alle kanten mee op kan. Van het rockconcert over de radio naar de dansvloer en terug. ‘Catchy’ heet zoiets dan…

Heeft een band als A Brand (Hammerhead! Rider! Beauty Booty Killer Queen! Riding your Ghost! Time! Mad Love Sweet Love! The Mud!) eigenlijk nog een voorstelling nodig? We stellen dan ook voor dat dat bij deze gebeurd is. Drie succesvolle albums en een handvol – maak daar tweehandvol van – hitsingles maakten dat A Brand twee jaar geleden een band met status was in ons Belgenlandje. Originele poprock die buiten de lijntjes kleuren tot z’n hoofdactiviteit maakte en zo immer verrassend doch herkenbaar uit de hoek kwam. Maar op dat hoogtepunt besliste gitarist Tom om op wereldreis te gaan. De groep lagen even stil en de overige bandleden zwermden uit naar hun zijprojecten. Echter, eens de ontdekkingsreiziger terug was, kropen ze met z’n vijven opnieuw de studio in om de wereld te verlossen van het gemis van A Brand. Het gemis van melodieuze, dansbare rockmuziek.

Eens hun nieuwe plaat Future You in kannen en kruiken was en klaar om op die platte, ronde dingetjes te persen, ging het snel. Hoogste nieuwkomer op Studio Brussel, een uitverkochte AB en de sterren die in het rond vlogen boven hun cd-recensie. Nu hebben ze een spannende festivalzomer voor zich waarvan Jospop een memorabele tussenstop zal zijn. Komt dat horen en zien!

Zing maar raak met: The Mud, Hammerhead, Mad Love Sweet Love, Time, Beauty Booty Killer Queen

Terug