Uh-hum… (schroeft z’n R op naar een extreem Franse variant) Awel, dees pe’s zen na ne ki echt van ‘t beste da ge ba ons kunt vinne. Dei speile giel faajn nummerkes me’ eule gitaren en drum enzu. Echt de moeit. Takkood, vruuger aa je nog Lange Jojo enzu, mo da’s mier veu as ge gezopen et en ne ki den onnuuzeleir wilt oithange. Nie, De Fanfaar da’s mier veu de jeunesse da geire goeie muziek uut. En da zen sympathieke joenges e! Gin gamins ofzu, of dei doen ni van eule malin oek ni. Echt pe’s ieste klas. En w’emmen oek guud dat dei vrie connectes emmen. Echt, ge moet da ne ki zien in eule clipkes azu. Schuun mokkes patj! En den oek nog ne ki me Urbanus en Jan De Wilde. Echt famuis !

Goed, (haalt terug een doorsnee Schepdaalse tongval boven) de groep die begin dit jaar nog op onze aanvraag in JK Jos kwam spelen komt nu dus ook naar ons grote Jospoppodium. Kenners van ons festival (of van de groep natuurlijk…) weten dat dit overigens niet de eerste keer is. In 2008 wonnen zij namelijk al eens onze Rock Rally en mochten zij dat jaar zodoende ook het festival openen. Dat ze nu de stap maken van opener naar de latere programmatie is illustratief voor hun opmars. Van beginnende band (die overigens heel wat prijzen wonnen, van Schepdaal tot in Nederland) naar een stevig uit de kluiten gewassen hoofdact die je concertavond moeiteloos in z’n eentje draagt. En dat zonder ook maar iets van z’n originele principes te verliezen.

Want zoals jullie allen wel weten zingt De Fanfaar nog steeds in het authentieke Brusselse dialect. Jaja, dat van Raymond Goethals. Of Julien Vrebos. En ja, ook Lange Jojo. Dat leverde op hun eerste plaat Zonder Compasse (2009 weet onze archivaris) pareltjes op als Adieu, Tellevees, Ce Soir… of Armand Pien. Stuk voor stuk heel herkenbare en authentieke nummers over liefdesperikelen en het jongensachtige verlangen naar beroemdheid. Zeer sappig en pretentieloos altijd, wat maakt dat humor nooit veraf is. Op hun vorig jaar verschenen tweede plaat Glorie Glorie gaan ze verder op datzelfde elan, maar we horen een volwassenere groep die ruiger klinkt en z’n (vleselijke) lust voor het andere geslacht niet onder stoelen of banken steekt (getuige de clip Liefde is…). De Fanfaar bevestigt hier dat ze uitstekende rocksongs kunnen schrijven die makkelijk verleiden tot meezingen en waar een glimlach en knipoog nooit veraf zijn.

Wist de groep daarbuiten al te stunten met de clip van Liefde is… dan wisten ze met Doodverveellied nóg eens zo goed te doen. Jan De Wilde (jaja, dé Jan De Wilde!) nam de gastvocalen voor zich en laat zich in de clip vergezellen door hoofdrolspeler Urbanus (jaja, dé Urbanus van Anus!). Met een resem hits, een tweede gitarist erbij en heel wat media-aandacht (zelfs de VTM godverdoeme!) zijn ze klaar voor een mooie festivalzomer. Klaar voor Jospop en klaar voor jou. Of zoals ze zelf over Armand Pien zongen: ‘da was ne pe, da was ieste klas. Altaad een schuun cravat en nuut ambras!’

Zing maar raak met: Liefde is…, Adieu, Armand Pien, Margot, Doodverveellied, Tellevees

Terug